Share this article Share
Toen Nicole Selivan op haar twintigste vanwege de oorlog vertrok uit Oekraïne, liet ze daar ook een prille muziekcarrière achter. Vier jaar later brengt ze onder de noemer SALVIA haar debuutalbum uit: ‘Cult of Suffering’ is een vorm van melancholische therapie geworden, gedrenkt in darkwave en postpunk die soms verrassend opgewekt en dansbaar uit de hoek komen.
Na haar vertrek uit Oekraïne belandde Selivan in Brussel, waar ze Arno De Ros (King Viktor) tegen het lijf liep - et voilà - SALVIA was geboren. Een strakke baslijn en elektronische drums geven hun muziek een duistere en dromerige energie die verwant is aan de dreampop, new wave en gothic alternative van bands als Boy Harsher, Lebanon Hanover en Current Joys. Een combo die ook in de smaak viel bij Studio Brussel, want met debuutsingle Time haalde SALVIA de finale van De Nieuwe Lichting. Sindsdien sprokkelde SALVIA airplay tot in Oost-Europa, Australië en de VS, en landde de muziek bij vooraanstaande indiezenders als KEXP, 3FM en FIP. Ook live liet de band al een stevige indruk na op onder meer Left of the Dial, Fifty Lab, Leffingeleuren en We Are Open.
De sombere kant van Selivans muziek en lyrics is terug te voeren tot haar jeugd in Kyiv, waar ze opgroeide als kind van begrafenisondernemers. Omringd door smart, verlies en afscheid ontwikkelde ze een onvoorwaardelijk respect voor de dood, vergankelijkheid en de tijd. ‘Cult of Suffering’ is de neerslag van wat ze meegedragen heeft. De oorlog dwong haar te vertrekken met niets meer dan de scherven van een leven dat plots niet meer bestond. In België onderging ze een diepe innerlijke transformatie: van volkomen instabiliteit en isolement naar een trage, veeleisende weg gemarkeerd door discipline en een onwrikbaar geloof in haar muziek. Die weg ligt aan de basis van dit album. “Ik zet mijn ervaringen om in muziek, zodat ik ze niet langer in stilte hoef te dragen”, zegt Selivan. “Deze nummers worden een plek waar mijn trauma’s geen wonden meer zijn, maar betekenis krijgen.”
De albumtitel is letterlijk bedoeld. “Bijna alle nummers verkennen de verschillende mentale toestanden die iemand kan doormaken tijdens moeilijke tijden, ook tijden die ik zelf heb meegemaakt.” ‘Cult of Suffering’ is geen zelfbeklag, maar een eerlijke erkenning van negatieve emoties en de kracht om ze te doorleven in plaats van te begraven. “Laat dit album een vorm van melancholische therapie zijn, want soms begint genezing met een simpel ‘ik begrijp je’.”
Muzikaal weerspiegelt het album die gelaagdheid. You and Me injecteert een lovesong met dreampop en shoegaze, terwijl Annie dan wel poppy klinkt (zij het the SALVIA way), maar een diepe persoonlijke lading draagt: het nummer begon als eerbetoon aan een overleden vriend, maar groeide uit tot een spiegel waarin Selivan zichzelf herkende. Adrenaline is een broeierig hoogtepunt: de atmosferische reverb van The Cure en Bauhaus filtert door een laag shoegazy postpunk. Slavic Soul is een sleuteltrack, waarin Selivan haar Slavische roots met openheid bezingt, terwijl Petting Love and Vodka de dansvloer opzoekt met atmosferische gothic indie die uitmondt in Berlin-club synthwerk. En dan is er nog Rutina — een buitenbeentje, richting dark disco en EBM — dat Selivan in het Russisch hield. Ze schreef het zes jaar geleden op de fabriekswerkvloer waar ze plasma-tv’s assembleerde, voor de oorlog uitbrak en Russisch een verfoeide taal werd. Ze heeft geprobeerd het te vertalen, maar de song verloor zo alle betekenis, zegt ze.
SALVIA is één stem die gedeelde ervaringen verwoordt, persoonlijk maar herkenbaar. ‘Cult of Suffering’ is het bewijs dat je, ook als je vertrekt met lege handen, onderweg de bouwstenen voor iets nieuws kunt oprapen. Het album verschijnt op 27 november en wordt op 17 december voorgesteld in de Botanique in Brussel.
FOR FANS OF : Siouxsie, The Haunted Youth, Warpaint